Prijswinnaars Verhalenwedstrijd

Het gestolen kaartspel

De doezels waren weer eens gezellig met zen allen aan het kaarten. Het doezelkaartspel was het gekste kaartspel wat je kon bedenken. Je kon tijdens dit kaartspel niet winnen of verliezen! Daarom bleef het altijd leuk. De doezelgorilla was de beste in het kaartspel. Hij maakte iedereen gek met zijn kunsten. De doezels stonden om een grote tafel waarop de kaarten zich bevonden. Af en toe pakte iemand een kaart en legde een andere neer. Al gauw hoorde je het gelach van de doezelgorilla die er in slaagde de trofee te bemachtigen. De trofee moest alleen snel weer afgestaan worden aan de volgende doezel. Het was een spel waarvan je uiteindelijke doel was de trofee, een mooi kaart met een levensechte boom erop afgebeeld waarin zich alle doezels bevonden, zo lang mogelijk in bezit te houden. De doezels lachten en schatterden niemand dacht meer aan de tijd, die vliegensvlug voor bij vloog. Tegen de middag was het spel uitgespeeld en de blije doezels keerde terug naar hun huisjes. Er was alleen een doezel die niet blij blij was. Dat was doezelskelet, hij had de hele ochtend zitten toekijken naar het gelach van de doezels. Doezelskelet zijn vriend doezelvleermuis had wel meegedaan om ook eens de trofee in handen te hebben. Doezelskelet zat ermee. Wat kon hij doen om de zijn vriend terug te krijgen? Doezelskelet had even geen idee. Hij zal in zijn huis in de spitse donkere bergen wel een plannetje bedenken. Dus keerde doezelskelet terug naar de spitse donkere bergen, lopend. Uit het kleinste hoekje kwam plotseling doezelmuis te voorschijn met een droevige blik in zijn ogen. Hij had alles gehoord wat doezelskelet zei. Wat was hij van plan?

De volgende morgen wouden de doezels weer het kaartspel gaan spelen. Ze verzamelden zich weerbij de ronde tafel van boomschorrs. Één van hen de doezelvuurhond merkte al eerst op dat er iets mis was. Al gauw merkte ook de andere doezels het. Het spel!! het doezelkaartspel was verdwenen! misschien zelfs gestolen begonnen enkele doezels. Het werd een hels geschreeuw met allemaal valse beschuldigingen want niemand bracht het in zijn hoofd om doezelskelet te beschuldigen. Doezelskelet lachte in zijn bergen zo hard dat doezelvleermuis naar hem toe vloog. Hier was doezelskelet zo blij mee dat hij nog harder lachte. Natuurlijk begreep Doezelvleermuis er niks van en vloog naar de doezelmuis. Mischien wist hij wat eraan de hand was... De doezelmuis legde alles uit van wat hij gehoord had. De doezelmuis zei wel dat doezelvleermuis het aan niemand mocht vertellen. Doezelvleermuis stemde daar mee in. Samen met doezelvleermuis op zijn rug vlogen ze terug naar de tafel van boomschors. Bij de tafel van boomschors waren doezelvuurhond en doezelgorilla in een gevecht. Doezelgorilla had de doezelvuurhond er van beschuldigt dat hij het had gestolen. Dit pikte de doezelvuurhond niet. Nog net op tijd riep doezelmuis 'ophouden!' zodat niemand gewond raakte. 'Doezels' begon doezelmuis 'Hoe komt het dat de altijd zo lieve doezels opeens woedend worden alleen om een kaartspel?' Doezelgorilla liet zijn schouders zakken. De doezelmuis was verstandiger dan hij. 'Waarom maken jullie geen nieuw kaartspel? Met zen allen?' de doezels keken verbijsterd. En ja, al snel begonnen ze met karton en verf te knutselen. Doezelvuurhond was weer blij evenals de doezelgorilla ze schudden hun handjes met elkaar. Doezelvleermuis lachte 'wanneer vertellen we waar het echte spel is?' hierop antwoordde doezelmuis nooit, want anders leert Doezelskelet zijn lesje ook niet. Doezelskelet keek toe hoe de doezels een nieuw kaartspel aan het maken waren. Hij begreep er niks van. Of toch... Was het niet dat Doezels vrienden zijn en altijd voor elkaar opkomen? En dat je een doezel zijn geluk niet af kon nemen? En dat Doezels hun eigen geluk maakten? Doezelskelet zweeg en keek naar de blijdschap van de doezels. Hij moest maar weer terug naar de donkere bergen om doezels aan het schrikken te maken, want daar was hij o, zo goed in.

-Einde-

Verhaal van:
Moon Spanjaard,
13 jaar

5nieuwedoezelsgr

Copyright 2011, Kinderlines Uitgeverij, alle rechten voorbehouden.

Delen |

Contact          Adverteren         Links   

Logotr