Prijswinnaars Verhalenwedstrijd
Verhaal van:
Mandy Bakker,
13 jaar
Er waren eens 5 bijzondere doezels.Ze leefde over 5 stukken land, allemaal apart.De doezels leefde in ruzie, allemaal dachten ze dat 'hun' soort de beste was.Onder die 5 doezels leefde de andere doezels verspreid over heel het land.Die doezels moesten alles doen voor die bijzondere doezels en werden meestal van hun eigen soort weggedreven.De bijzondere doezels hadden allemaal baby's en iedere normalen doezel wist dat die de haat en neid tussen de 5 doezels zouden bijdraaien.
De vuurhond was één van de sterkste doezel en het land was ook omringt met vuur, alleen een vuurhond kon door die muur van vuur heen.Op een dag toen de kleine dochter van de machtige vuurhond 4 jaar werd ging ze er stiekem tussen uit.Ze wist dat zij door het vuur kon en ging uit het vuurrijk.Ze kwam op een stukje land waar het zo donker was dat ze bijna niks meer zag.Ze zette haar flammen op en zag dat er alleen maar stenen lagen en er stonden maar een paar verotte bomen.Ze zag verder geen doezel maar toen ze verder liep zag ze een paar normalen doezels.De doezels schroken omdat ze wisten dat de kleine vuurhond gevaar liep als de vleermuisdoezel erachter kwam.Niemand zij wat en het vuurhondje liep gewoon door totdat ze een grot tegen kwam.Het was de grot van de vleermuizen.Toen ze nog iets dichter bij ging kwam er een kleine vleermuis naar buiten vliegen, ze letten allebij niet op en botste tegen elkaar op.Ze schroken allebij want ze hadden nog nooit een andere bijzondere doezel gezien.Wat voor een doezel ben jij?Vroeg het vuurhondje.Ik ben een vleermuis en jij?Ik ben een vuurhond, ik kom van het vuurrijk.De vleermuis vroeg wat de vuurhond daar deed en de vuurhond legde uit dat ze weggelopen was.Ik wilde ook weglopen, het liefst heel ver weg!Zij de vleermuis.Ze besloten samen naar de andere rijken te gaan.Toen ze uit het donkerrijk waren kwamen ze in het bottenrijk.Ze zagen er allemaal grafstenen staan en verder was het mistig en zagen ze soms een normalen doezel.Even later kwamen ze bij een grote grafsteen met skalettendoezels erop.Ze waren bij de grafsteen van de skaletten.Ze zagen dat er iemand omhoog kwam en ze verstopte zich achter een grafsteen.Er kwam een kleine skalet uit en het huilde en rende hard weg.De kleine doezels gingen erachter aan, ze zagen de skalet stoppen bij een opgedroogt meertje.Ze gingen naar het skalettje toe en gingen naast hem zitten.Het skalettje schrok en riep om hulp.'Stil maar, we doen je niks!'Zij het vuurhondje.De skalet was ook weggelopen en vroeg of hij ook mee mocht.Ze gingen weer verder, nu met zijn 3en.Het volgende rijk was het bosrijk.Ze liepen door een rijk met allemaal bomen en het was zo ver je kon zien.De drie liepen tot ze bij een hole boom kwamen.Het was de boom van de aap.Er kwam een klein aapje naar buiten, blijkbaar had hij het zelfde probleem als de andere, ouders deden te naar over de andere rijken en over de andere bijzondere doezels.Hij kwam de drietal tegen en vroeg of hij met hun mee mocht.Ze gingen nu met zijn vieren naar het laatste rijk, het grondrijk.Toen ze er waren zagen ze een tuin met groenten en hollen in de grond.Bij de grootste hol kwam een klein muisje uit.Ze was net als de andere weggelopen.Ze probeerde met zijn alle een plan te verzinnen zodat hun ouders vrede zouden sluiten.Ze liepen naar een rijk waar niemand heerste, waar de overige doezels leefde.Ze bleven daar totdat hun ouders hun gingen zoeken.
Ondertussen waren de ouders aan het zoeken.Ze maakte ruzie met de rijken en vochten.Totdat er een paar normalen doezels daar een stokje voor staken.Een hond doezel ging naar de vuurhonden, een eenhoorn doezel ging naar de vleermuizen, een spin doezel ging naar de skaletten, een kat doezel ging naar de apen en een schildpad doezel ging naar de muizen.Ze zijden allemaal:'Stop met ruzie maken!Het gaat hier om jullie kinderen, als jullie door blijven vechten vinden jullie ze nooit!'De ouders dachten na en gingen met ze alle zoeken, de 5 bijzonderen doezels en hun familie.Ze zochten eerst in het vuurrijk, toen in het donkerrijk, later in het bottenrijk, daarna in het bosrijk en toen ze niks daar konden vinden zochten ze in het grondrijk.Niks!Ze dachten nog eens goed na, waar konden ze nog meer zijn.Opeens zij de vuurhond:'Ze kunnen ook in het overige rijk zijn!'.iedereen ging er in een vaart heen, en ja hoor daar lagen de 5 kindjes te slapen veilig en wel.De ouders waren zo opgelucht en later toen iedereen weer in hun eigen rijk was mocht iedereen gaan en staan waar ze wilde.En de 5 kleine doezels waren de beste vrienden voor altijd!
The end!!
Copyright 2011, Kinderlines Uitgeverij, alle rechten voorbehouden.
