Prijswinnaars Verhalenwedstrijd

Verhaal van:
Joyce Kok,
12 jaar

Er waren eens 5 doezels. Ze woonden allevijf in doezelland. Ze hadden allevijf een naam: doezel a, doezel b, doezel c, doezel d en doezel e. Op een dag kwam doezel a zijn huisje uit, en keek de lucht in. De doezel zei: wat een grouwe lucht. Hij ging snel zijn huisje weer in, want hij voelde al dat het begon te regenen. In zijn huisje deed hij zijn kacheltje aan. En ging een boek lezen. Het boek heette: De kabouterdoezel. Het was een heel spannend boek. Dus de doezel dacht: laat ik het boek maar eventjes uitlezen. Ondertussen waren de andere doezels druk bezig om een groot feest te organiseren. Want doezel a was overmorgen al jarig. Ze hadden besloten om een grote Barbeque te organiseren voor hem. Ze moesten ook nog allemaal cadeautjes enzo kopen. En ze hadden ook afgesproken dat ze een grote hut zouden bouwen, om daar met z'n allen in te eten. Het was altijd slecht weer in doezelland namelijk. Toen doezel a zijn boek uithad. Keek hij weer even naar buiten. Het is droog zei hij. Laat ik maar even een stukje gaan wandelen. Doezel a woonden in een oude boomstam en de andere doezels ook. Al die bomen lagen ongeveer 100 meter van elkaar af. Doezel a ging dus een stukje wandelen en hoorde een kabaal. Hij ging kijken maar doezel e zei tegen hem: je mag niet komen want ehh... ik ben een grote schoonmaakbeurt aan het houden en de andere doezelf helpen mij daarmee. Okee, zei doezel a. Doezel a had ondertussen al 2 uur gelopen en het was al laat. Dus hij ging maar eens eten maken. Hij at lekker prei met aardappeltjes. Hij ging aan tafel zitten en hoorde ineens: KRAK! Hij stond op en zag dat zijn hele stoel kappot was gegaan. Hij zette de stoel aan de kant en ging om een andere stoel zitten. Hmm... het eten is heerlijk zei hij. Toen hij klaar was met eten, ging hij naar bed. Hij was erg moe want hij had heel erg lang gewandeld. Hij deed zijn kleren uit en ging lekker slapen... De volgende dag hoorde hij al vroeg de haan. Daar werd hij wakkeer van. Toen hij wakker was, ging hij ontbijten. Hij bedacht zich opeens: dat hij nog naar doezel d moest om zijn stoel te laten maken. Doezel d was daar altijd erg goed in. Dus daar ging met zijn stoel. Hij kwam aan bij het huis van doezel d. Doezel d deed open en zei: natuurlijk wil ik die stoel voor je maken. Daar zijn vrienden toch voor? Okee, bedankt. Wanneer kan ik hem ophalen vroeg doezel a? Ehh... even denken. Aan het eind van de dag is dat goed? Jahoor, prima zei doezel a. De dag vloog voorbij en aan het eind van de dag ging hij naar doezel d om zijn stoel op te halen. Toen hij weer terug kwam bij zijn huisje: zette hij zijn stoel weer aan tafel. Zo, zei hij. Hij is weer mooi gemaakt. Morgen ben ik jarig dacht hij. Zullen de doezels nog aan mij gedacht hebben? Ik zie het morgen wel. Toen hij de volgende dag wakker werd. Zag hij dat zijn hele huis bezaait was met balonnen. Hij keek zijn ogen uit. Dat had hij niet verwacht. Hij wist natuurlijk wel dat de andere doezels dat gedaan hadden. Want alleen hun hadden de sleutel van zijn huis. Alle doezels hebben de sleutels van elkaar. Doezel a kleedde zich zo mooi mogelijk aan. En ging een lekkere appeltaart bakken voor de visiete. 's Middags kwam alle visiete. Doezel b, doezel c, doezel d en doezel e. Ze hadden allemaal cadeautjes. Behalve doezel d. Die had alleen een envelop bij zich. En die gaf hij aan doezel a. Doezel a maakte hem open. Er zat een briefje in waarop stond: Lieve Doezel a, gefeliciteerd met je verjaardag. We vinden het echt heel fijn dat we bij je op visiete mogen komen. Daarom hebben we een groot cadeau voor je georiganiseert. Loop maar naar mijn achtertuin en je zult het zien. Doezel a liep dus met al zijn visiete naar de achtertuin van doezel d. Hij deed het hek open en... Oooo... Doezel a stond met open mond te kijken naar het prachtige tuidhuisje die ze hadden gemaakt. De doezels zeiden: mooi he? Ja, PRACHTIG!!! Zei doezel a. Doezel b zei: kom maar mee dan gaan we even in het huisje kijken. Doezel a kon zijn ogen niet geloven. Er stonden allemaal mooie bekleden stoelen in het huisje en een grote Barbeque. Wauw, gaan we hier Barbequen zei doezel a? Ja, natuurlijk. Wat denk je anders waar dit huisje voor is? We gaan meteen beginnen het is toch al avond. Alle doezels gingen gezellig Barbequen. En doezel a vond het echt helemaal te gek. Ze hebben tot laat in de avond nog zitten Barbequen. En het was heel gezellig. Toen doezel a naar huis ging, viel hij meteen in slaap. Dit was de beste verjaardag ooit....

Terug

Contact          Adverteren         Links