Prijswinnaars Verhalenwedstrijd

Verhaal van:
Jolien,
10 jaar

Het Verhaal


Het vuurhondje Drapana huppelde tussen de vulkanen.
Haar vriendjes en vriendinnetjes waren ook vuurhonden.
Ze heetten: Kergdas,Hippfa,Wenki,Goren en Rurs.
Met z'n zessen bezochten ze de vulkanen.
Wenki en Goren waren de wildste die avonturen zochten.
Daarom liepen ze helemaal vooraan.
Alle moeders zeiden: 'Pas op voor andere doezels, je kunt niemand vertrouwen behalve elkaar!'
Op een gegeven moment had iedereen honger.
Gelukkig had Rurs de vrolijkste van iedereen picknickspullen meegenomen en dus gingen ze maar picknicken.
Toen ze klaar waren liepen ze verder.
Daprana vroeg zich af waar ze heen gingen.
Hippfa zei: 'Wenki en Goren willen per se naar de grootste  vulkaan van Doezelland.'
'Helemaal alleen?' vroeg Daprana angstig.
'Ja, helemaal alleen!' zei Wenki stoer.
'Doe normaal man!' zei Kergdas.
Toen ze bij de grootste vulkaan waren zagen ze iemand die ze nog nooit hadden gezien.
Het was een dikke,verdwaalde vleermuis.
Hij vroeg: 'Weten jullie waar ik ben?'
'Ja hoor!' zei Rurs opgewonden.
'Ik ben Rurs en je bent bij de grootste vulkaan ter Doezelwereld!'
'Waaauuw! Cool zeg!' Zei de vleermuis.
'Zeg eens vriend, hoe heet je?' Vroeg Goren.
'Ik ben Fippie de dikke vleermuis.'
'Ik ben verdwaald, mag ik met jullie mee??'
'Maar natuurlijk!' zeiden Hippfa en Daprana tegelijk.
Toen gingen ze naar huis.
'Ik ken deze plek helemaal niet.' zei Kergdas.
'Ik trouwens ook niet' zei Hippfa.
''Nou en we vinden het heus wel terug, trouwens ik wil een avontuur geen saaie wandeling!' zei Wenki.
'Ze zagen allemaal vleermuizen die precies op Fippie leken.
'Nou die zul je krijgen hondje!' zei Fippie.
Er kwamen vleermuizen die waarschijnlijk soldaten waren.
Ieder kwam in een dikke buis terecht die je niet kon breken.
'Hellup!!' schreeuwde iedereen.
'We gaan jullie alleen maar onderzoeken!' zei Fippie.
'Oom Aars had gelijk, je kunt niemand vertrouwen behalve jezelf!' zei Kergdas huilend.
Goren werd op een bed vast gebonden.
Daarna kreeg hij een slaapprik.
Er werden allemaal foto's gemaakt en er werd aan het vuur gevoeld.
Een paar vleermuizen maakten tekeningen.
Toen kwam er een grote, enge,griezelige en gruwelijke skelet.
De vleermuizen buigden voor hem.
Hij  was zeker de koning.
Toen zei hij met een trillende stem: ,Hallo vuurhondjes.
Mijn knechten heeft al een van jullie onderzocht.
Ik zal meer honden bevelen.
We hebben al genoeg apen in ons leger.
Mijn leger zal over een tijdje de hele wereld veroveren!
Ik zal na een tijdje een koning worden!
Ik zal na een tijdje jullie vulkaan laten uitbarsten!'
Hij lachte hoog en schel.

Twee maanden later…

 'PAK ALLE VUURHONDEN DRAPANA!'
'NEEM ZE MEE NAAR MIJN LEGER GOREN!'
'TRAIN ZE HIPPFA!'
'ZET ZE IN HET LEGER KERGDAS!'
Koning Selket veroverde de plek waar de vuurhonden leefden.
Er werd gegild en geschreeuwd.
Het hele leger was gehypnotiseerd, zodat ze Koning Selket gehoorzaamden en niemand anders.
Toen ze weer terug naar het land van de skeletten gingen, moesten ze nog de plek van de ratten,schildpadden,leeuwen,draken,beren,krokodillen,olifanten en koeien,mensen,spinnen,robots en poezen veroveren.
Er was nog 1 niet gehypnotiseerde vuurhond.
Dat was de moeder van Drapana,Bastegea.
Ze vluchtte naar de ratten, want ze had gehoord dat die als laatste opgepakt werden.
De ratten wisten dat Doezelwereld werd veroverd.
Een rat die Swantelpa heette, vertelde Bastegea dat als de leeuwen,,olifanten en beren zouden gaan samenwerken dat ze Koning Selket konden verslaan en vrede konden sluiten.
Dus ging Bastegea samen met heel veel ratten naar de leeuwen.
Vergaffste, een grote leider ging naar de olifanten.
Maar ze vergaten om naar de beren te gaan…

Twee maanden later…

'Bastegea!' riep Swantelpa.
 'Koning Selket heeft de plaatsen waar de draken,mensen,koeien,spinnen,robots,poezen en beren veroverd!
We kunnen niet zonder de beren hun verslaan!
De beren moeten lokaas zijn!
Wie leid ze nu af?!'
'Ik heb een plan.' Zei een stem.
Er kwam een aap uit een schaduw tevoorschijn.
'Ik heet Hopstalfa, de koning der apen.
Mijn apen gehoorzamen niet meer.
Ze gehoorzamen Koning Selket.

Een week later…

stonden ratten,Koning Hopstalfa en Batsegea klaar om lokaas te zijn.
Koning Selket zette meteen zijn hele leger in.
Ondertussen gingen een paar muizen het kasteel van Koning Selket in.
Koning Selket kwam naar buiten.
Hij zei met een luide stem: Verlaat dit land of ik vermorzel jullie!
'Wij zullen dit niet verlaten voordat je je hele leger aan mij geeft!' riep Koning Hopstalfa
Het 'lokaas-groep' bleef staan.
De muizen die binnen waren zochten de kamer waar de machine's stonden die het leger gehynotiseerd hield.
'Leger val aan!' schreeuwde Koning Selket.
Het leger stormde op het 'lokaas-groep af.
Net toen een soldaat Bastegea wilde aanvallen stond hij stil en keek in het rond.
Later deed het hele leger wat de soldaat deed.
Toen viel het hele leger flauw.
'NEEEEEEEE MIJN HELE LEGER!!!!!' schreeuwde Koning Selket.
'Wie zit er aan mijn machine's?' schreeuwde hij.
De ratten die binnen zaten hadden de machine's vernietigd.
De leeuwen pakten Koning Selket,zijn wachters en de soldaten op en arresteerden hen.
Iedereen was weer normaal geworden en Koning Hopstalfa had zijn apen weer terug en bedankte Batsegea en de ratten.
Toen iedereen uit het kasteel van Koning Selket was, stampten de olifanten het kapot.
Later kregen de vleermuizen, Aliens en de skeletten er spijt van dat ze slecht zijn geweest.
En Drapana,Kergdas,Wenki,Goren,Hippfa en Rurs renden naar hun ouders toe.
En Doezelwereld was weer blij en compleet.

Terug

Contact          Adverteren         Links