Prijswinnaars Verhalenwedstrijd

Verhaal van:
Esmeralda Hemelaar,
13 jaar

ik liep rustig rond in doezelland toen er een schaduw over me heen veel ik wilde op zij springen maar het was al te laat we botste tegen elkaar op. ik keek omhoog ,ik moest me hoofd in me nek leggen om te zien waar ik tegen opgebotst was, en zag daar en groot harig iets. ik had toen nog geen idee wat dat iets was dus ik zou het toen niet anders kunnen beschrijven dan een groot harig iets. ik was doodsband want dat harige iets zag er niet erg vredig uit. ik dacht dat het niet erger kon worden maar dat werd het helaas wel. want achter het grote harige iets stond iets wat nog veel groter was en ook erg harig. dit 'iets' kon ik wel een naam geven. dit was een mens...

nu moet je weten dat ik niet erg gesteld ben op mensen eentje heeft nog niet zo lang geleden mijn broer vertrapt hij lag 2 weken in het ziekenhuis. mensen denk altijd maar gewoon dat ze mieren kunnen vertrappen dat zij toch geen ziel hebben en toch niet kunnen denken maar zij hebben het mooi fout. ik ben toch heus ook een mier en ik typ dit verhaal en dat zou ik niet kunnen als ik niet kon denken! maar ik vertelde hoe ik door stond tegenover een harig iets en een mens.  het mens zag me gelukkig niet het harige iets helaas wel. dus ik besloot dat ik twee dingen kon doen vechten en vluchten. ik koos voor het tweede.het werde een bloedstollende achtervolging. toen ik weer thuis was bij me mieren broer en zusjes en bij me mieren mama en bij me mieren papa zocht ik op in onze computer wat het harige iets was. het bleek een doezel te zijn.die had ik nog nooit eerder gezien. (we zijn niet zo lang geleden verhuist vanuit ierland) ik besloot weer op zoek te gaan naar de doezel maar dit keer nam ik me dapperste broer mee, ik neem niet graag risicos. dus toen wij moedig opweggingen op zoek naar een doezel botstse wij voor de tweede keer tegen iets op. dit keer was het niet zo een heel harig iets en ook niet zo heel groot. omdat we deze lange reis niet voor niets wilden maken besloten wij weer te kiezen uit twee keuzes: vluchten en praten. we kozen voor het tweede en stelde ons voor. de doezel , die geen kwade bedoelingen had, stelde zichzelf voor als truusje en nam ons mee naar de doezel arena. we bekeken een spectaculaire show die gewonnen werd door...het harige iets! toen ik dat geschrokken tegen truusje zei. lachte ze en vertelde dat het 'harige iets'herman heette en een hele lieve gozer was. mijn broer en ik besloten dat we herman wel wilde ontmoeten en sprongen  tussen de vlooien (die zijn zo ordinair) op de harige vacht van truusje. we gingen naar herman die inderdaad een schat bleek te zijn en ontmoeten nog 3 andere doezels. toen kenden wij 5 doezels: truusje, herman, jacob, leentje en harry. ze bleken allevijf erg aardig en we werden de beste vrienden. we hadden erg veel lol samen totdat herman op een dag plotseling verdween. we waren doodsbang en zochten en zochten maar we vonden niets! en we hoorde van vele andere dat hun doezelvrienden en vriendinnen waren verdwenen. ik wist wie er achter zat... SWARTE SJAAN... een jaloerse doezel die toen de wereld nog niet zo feministies was nooit aan wedstrijden mee mocht doen uit wraak ontvoerde zij doezels, hersenspoelde ze en trainde ze voor haar dodelijk leger die een opmars naar doezelland maakte. een zware oorlog volgden en er vielen honderden dode onderwie mijn goede vriend harry. we vochten en we vochten maar de strijd was ongelijk. swarte sjaan was sterker. en dus zat er niets anders op dan vluchten... maar dat voelde niet goed toen ik mijn doezelvrienden nog niet had ontmoet was ik een een angstigerd maar juist harry hielp me over me angsten heen te zetten en op een duistere nacht besloot ik harry te wreken... ik sloop door het donker naar het enorme donkere gebouw waar de gevangenissen waren met de gehersenspoelde doezels waren en waar swarte sjaan woonden middden in de nacht stal ik een mes van een bewaker en dreef die diep in de borst van zwarte sjaan...meteen was alle toverkracht van de gehersenspoelde doezels verbroken en was er overal weer vrede. van dit alles heb ik een ding geleerd en dat wil ik nu ook aan jullie leren: wees nie bang voor je angsten al ze goed zijn,  niet zeggen maar doen, niet vluchten maar vechten...

Terug

Contact          Adverteren         Links