Prijswinnaars Verhalenwedstrijd

Verhaal van:
Annelies van Rijn,
12 jaar

De Doezels. Het begon allemaal op een mooie dag in doezelland. Ergens in een donker hoekje zaten skeletje en vleermuis zich te vervelen. zij waren twee van de vijf nieuwe doelzels in doezelland, maar verveelden zich nu al. Ze werden chagrijnig van die hitte en hadden zin om iemand te pesten. Niemand had het tweetal nog gezien dus konden ze extra schrikken, dachten ze al grinnikent. Dus ze verlieten hun hoekje. Overal waar ze kwamen rende iedereen in paniek weg. tot.... Heel doezelland leeg was. Toen schrokken de pestkoppen wel. Alles was leeg... Wat zouden de bezoekers van kinderlines wel denken?!? Iedereen weg! Of toch niet.. Horen ze daar stemmen in de arena? Ze rennen er naartoe en inderdaad, daar zitten de drie andere nieuwkomers: Muis, Hond en Aap. skeletje en vleermuis kenden ze al, ze werden op het zelfde papier getekent. Ze besluiten te zoeken waar iedereen is... Zelfs al moet het buiten doezelland! In Doezelland waren ze duidelijk niet dus...... moeten ze de, slik, Mensenwereld in! Toen ze er eindelijk waren werden ze ietssiepietsie minder zeker van hun actie. Al die GROTE mensen ook! Ze worden om de stap bijna geplet. Maarja nu moeten ze door, anders komt er geen goed eind en dat hoord bij verhalen. Dan... worden ze omhoog gehesen en horen een kinderstem roepen:"Mammie, MAMMIE!!!! Ik heb nieuwe poppen gevonden!!!" En dan een oudere stem:" Nee, Kim die zijn vies leg ze terug." Toen begon het kind woedend op de grond te springen en schreeuwden dat het haaaar poppen waren. Haar moeder antwoorden een beetje angstig:" Goed,Goed neem ze maar mee." Het kind veranderden plots en zei poeslief:"Dank je Mammie." En ze huppelde naar huis. Wat nogal lastig was voor de doezels die toen de hele tijd op en neer geschud werden. Thuis ging het kind meteen spelen met ze. Ze kregen allemaal een grote kop "thee" en een roze schortje om.( Wat voor Skeletje en vleermuis nogal vernederend was.) Toen riep het kind blij dat ze nog meer poppen had die thee lusten. en even later zaten alle doezels achter een grote kop thee. Toen het kind even naar de wc moest liet ze perongeluk de deur open staan en niet veel later kwam er een enorme hond binnen stormen. Nog een geluk bij ee ongeluk dat er een doezelhond bij zat. Die vertelden wat er aan de hand was en waar ze heen moesten. Het bleek gelukkig een slimme hond te zijn en bracht hun naar de ingang van doezelland. Toen ze afstapte riep Skeletje verbaast dat zijn sleutelbeen eraf lag. Iedereen begon te lachen en zij dat dat zijn straf was. En ze leefde nog lang en gelukkig.... Ps. Het sleutel been is er gemakkelijk weer opgegaan hoor!!!!!!

Terug

Contact          Adverteren         Links