Zal ik je wat frappants vertellen?
zei het dichtertje op een dag tegen mij.
Ik zag laatst in een boek, dat net uit was,
een gedicht staan.
Ik was verbaasd en boos;
want dat gedicht,
dat wàs van míj!

Je zult natuurlijk zeggen,
dat is toch niets bijzonders,
voor een dichter, zoals jij.

Dat is het ook niet.
Alleen, ik had het nog niet geschreven.
Het ‘leefde' nog bij mij.

‘t Klinkt gek,
maar ik voel me wat ontgoocheld,
ook voel ik iets van spijt;

het is nu dus van een ander,
waarschijnlijk al een hele tijd.

-o-o-o-

Tjiasso