Robin van Persie fansite


WELKOM OP DE ROBIN VAN PERSIE FANSITE

Op deze site kun je alles lezen over Robin van Persie, ook vind je het laatste nieuws hier en de laaste update van zijn eigen dagboek

Vergeet niet op deze site te stemmen!

Als je op de één van de onderstaande links klikt ga je automatisch naar het onderwerp.
Voetbalpaspoort
Persoonlijke gegevens
Dagboek
Beginjaren
Pre-Feyenoord
Feyenoord
Games

Naar beneden


       Voetbalpaspoort
seizoen|club|w|d|
01/02|Fey.|10|0|
02/03|Fey.|8|0|
w= wedstrijden
d= doelpunten

       Persoonlijke gegevens
Naam:Robin van Persie
Geboortedatum:06 augustus 1983
Geboorteplaats:Rotterdam
Contract tot:2005
Positie:Achter de spits of linkshalf
Interlands:Een stuk of 15 met Jong Oranje
Opleiding:VMBO aan het Thorbecke Lyceum
Burgelijke staat:Ik woon nog bij mijn vader
Kinderen:Nog niet
Clubs:Excelsior en Feyenoord
Trainers:René Hessel, Aad Putters, André Stafleu, Henk van Stee en nu Bert van Marwijk
Favoriete club:Dat is een moeilijke. Ik twijfel tussen Real Madrid en FC Barcelona. Doe toch maar Real Madrid
Favoriete stadion:Santiago Bernabeu en De Kuip
Favoriete speler:Dat zijn er een paar. In het buitenland Juan Sebastian Veron en vroeger Maradona. In Nederland Johan Cruijff en Gerald Vanenburg
Stad:Rotterdam
Hoogtepunt:De UEFA Cup winst
Dieptepunt:
Vrije tijd:Film kijken
Tijdschriften:Eigenlijk alle voetbalbladen, maar het liefst Voetbal International
Krant:Algemeen Dagblad en de Feyenoordkrant
Televisie:Studio Sport, voetbal op Canal+ en af en toe een goede film
Muziek:Eigenlijk alles
Beste CD:Simply Red
Beste film:Scarface
Beste boek:El Diego, de biografie van Diego Armando Maradona
Eten:Surinaams eten
Drank:AA
Beste eigenschap:Sociaal
Slechtste eigenschap:Ik ben ongeduldig
www.feyenoord.nl


       Dagboek
MIJN EERSTE GOALS VOOR FEYENOORD
Ik heb een topweek gehad op Gran Canaria. Na de winterstop begon ik gelijk al goed op de trainingen en die lijn heb ik doorgetrokken tijdens de oefenwedstrijden. Ik kreeg van de trainer twee keer de kans en twee keer heb ik hem met beide handen aangepakt met een goal. Uiteindelijk leverden die goals me zelfs de prijs voor beste speler van het toernooi op en zo’n prijs is altijd leuk om te krijgen. Ik wist trouwens van gekkigheid niet wat ik moest doen toen ik tegen Sturm Graz mijn eerste goal in Feyenoord 1 scoorde. Thuis voor de spiegel denk je daar wel eens over na, wat je dan zal gaan doen, maar de opluchting was zo gigantisch dat ik helemaal niet meer na kon denken. Ik rende maar wat heen en weer, viel wat jongens in de armen… het was in ieder geval echt een heerlijk gevoel. Blij als een kind was ik.

Dat ik nu zo lekker in mijn vel zit, komt doordat ik tijdens de winterstop voor mezelf een dikke streep heb gezet onder het verleden. Ik had een goed moment nodig om een schone breuk te maken met het verleden en om echt op nul te kunnen beginnen. Tijdens het seizoen kan dat niet, maar de winterstop was er de uitgelezen mogelijkheid voor. Ik heb heel goed na kunnen denken over van alles en nog wat en daarnaast ben ik scherp gebleven door bijna elke dag lekker te ballen met mijn vrienden. Ook heb ik tijdens het trainingskamp heel veel gepraat met en vooral geluisterd naar Mariano Bombarda, mijn kamergenoot daar. Hij heeft al heel veel meegemaakt en ik kan echt veel van hem leren. Ik heb alles dan ook opgezogen wat hij me vertelde.

Nu zet ik dus een streep onder het verleden, de frustraties en de woede. Sinds de winterstop train ik elke dag voluit en ik weet nu dat dat de enige manier is om een plekje af te dwingen in de basis, namelijk door ‘m te verdienen. Ik weet wel dat ik zoiets al eens eerder gezegd, maar nu is het echt zo. Want in het verleden zijn er toch weer dingen fout gegaan, waardoor ik nog altijd geen basisspeler bij Feyenoord ben. Terwijl dat mijn droom was en blijft, eentje waar alles voor zal moeten wijken. Het is een hoge eis die ik aan mezelf stel, maar wel eentje waarvan ik weet dat ik hem met mijn kwaliteiten moet kunnen verwezenlijken. Als ik bij de les blijf tenminste en dat ga ik nu doen. Want ik wil mezelf niets kunnen verwijten.

Een ultimatum stel ik mezelf niet. Dat heeft geen zin. Ik train gewoon elke dag weer goed. Deze trainer kennende krijg ik dan vanzelf mijn minuten, waarin ik zal moeten bewijzen dat ik beslissend kan zijn. Want dat kan ik. Tijdens de eerste seizoenshelft was er wel eens kritiek in de media, werd er gesteld dat ik ‘een bang jochie’ was geworden, maar ik garandeer jullie dat ik dat nooit zal zijn. Wel heb ik moeten wennen aan de extra druk en aan het feit dat er meer van me verwacht werd. Vlak na mijn debuut in het eerste werden alleen de goede dingen eruit gepikt, terwijl later alleen de slechte dingen werden benadrukt. Daar moest ik mee om leren gaan.

Ik vond het trouwens erg leuk dat ik het op Gran Canaria mocht laten zien achter de spitsen. Dat is uiteindelijk toch mijn eigen plekkie, al zou ik bij wijze van spreken ook rechtsback willen staan als het moet. Maar achter de spitsen voel ik me lekker. Ik ga dan ook graag de concurrentie aan met Thomas Buffel, die het daar de eerste seizoenshelft echt fantastisch heeft gedaan. Allebei kunnen we wedstrijden beslissen, zij het op een andere manier. En waar Thomas het heeft bewezen, moet ik het nu gaan laten zien. Die eis wil ik best aan mezelf stellen.

Goed, de doelen die ik voor mezelf gesteld heb, kennen jullie nu. Daarnaast willen we als team natuurlijk nog een prijs pakken en liefst de titel. Ik weet echter zeker dat het helemaal goed gaat komen en dat we zeker Champions League-voetbal gaan halen. De achterstand is weliswaar groot, maar zolang we overal nog om meedoen, zit het er nog in. We gaan er in ieder geval voor vechten.
22 januari 2003(www.feyenoord.nl)


       Beginjaren
Ik ben geboren en getogen in de Rotterdamse wijk Kralingen en opgegroeid in een normaal gezin met twee oudere zussen Lily en Kiki. Mijn vader Bob is beeldend kunstenaar en mijn moeder werkt in de gehandicaptenzorg. Ze zijn gescheiden toen ik nog heel jong was. De eerste jaren heb ik bij mijn moeder gewoond, maar toen ik een jaar of vijf was ben ik bij mijn vader gaan wonen. En dat doe ik nog steeds, mijn vader is eigenlijk ook gewoon mijn beste vriend. Hij heeft me ook besmet met het voetbalvirus.

Voetbal heeft me altijd in het bloed gezeten. Sinds ik kan lopen heb ik nooit iets anders gewild dan profvoetballer worden. En zodra het kon, ben ik dan ook lid geworden van Excelsior, dat was lekker dichtbij huis. Daar ontmoette ik in de E-tjes Said Boutahar. We raakten aan de praat, bleken bij elkaar in de buurt te wonen en het klikte meteen. Allebei compleet maf van voetbal. Ik denk dat we in de vijf jaar die volgden elke dag wel samen waren, totdat hij naar het HAVO/VWO ging en ik naar het VMBO. Dat was op het Thorbecke Lyceum. Maar in die tijd daarvoor en daarna waren we – samen met Saids broertje Driss - elke dag op straat te vinden, bijvoorbeeld op de speeltuin aan de Oudedijk, waar we hele competities opzetten. Dat pleintjesvoetbal blijft een passie en als ik de kans krijg, ben ik er nog steeds te vinden.

Ik denk dat ik op het pleintje de basis heb gelegd voor mijn huidige spel. Sowieso de techniek, maar ook mijn traptechniek heb ik er aan te danken. Want als er we bijvoorbeeld maar met zijn tweeën waren, gingen we allebei aan een kant staan en dan op doel schieten. Je trapte dan toch al gauw over dertig meter. Dan gingen we tot de tien en de verliezer moest dan een blikje fris kopen voor de winnaar. Daar konden we dagenlang mee bezig zijn. Het leuke was als je een paar keer achter elkaar won: was die ander uitgedroogd en al zijn zakgeld kwijt, haha! Maar het mooie was dat je ondertussen onbewust heel gericht werkte aan het verbeteren van je trap. Mijn linkerbeen is nu echt mijn sterke punt en ook rechts is, dankzij het pleintje, redelijk ontwikkeld.
www.feyenoord.nl


       Pre-Feyenoord
Op een gegeven moment, ik denk dat ik een jaar of dertien was, merk je dat je echt talent hebt. Mensen praten over je en dan ga je beseffen dat je iets kan bereiken in het voetbal. Gelukkig maar, want ik denk dat voetbal het enige gebied is waarop ik talent heb. Andere mensen zijn goed in leren, maar dat is nooit mijn sterke kant geweest. Je zou dus kunnen zeggen dat het voetbal mijn redding is geweest.

Echt serieus werd het toen ik als tweedejaars C van Excelsior naar Feyenoord ging. Ik kwam bij Feyenoord terecht in de C-stichting. Vervolgens kwam ik via de B-sportclub, de B-stichting en de A-stichting als tweedejaars A bij Jong Feyenoord te spelen. Als je het zo zegt, lijkt het alsof het allemaal heel makkelijk ging, maar ik heb er hard voor moeten werken en veel steun gehad van de trainers. Als jong ventje was ik nogal eens moeilijk, maar als je ouder wordt gaat dat er vanzelf uit.

Vanaf onder 14 zat ik ook bij de verschillende Nederlandse elftallen. Dat heb ik altijd heel erg mooi gevonden, hoewel ik nooit echt een basisplek heb gehad. Eigenlijk zat ik altijd net achter Van der Vaart en momenteel moet ik bij onder 19 de concurrentie aangaan met Nicky Hofs van Vitesse.
www.feyenoord.nl


       Feyenoord
Sinds de winterstop zit ik bij de A-selectie, iets waarvan ik al tijden droomde, maar dat ik niet zo snel zag gebeuren. Ik had me er zelfs een beetje bij neergelegd dat ik dit seizoen af zou maken in het beloftenteam. Maar zie, het kan snel gaan. Van jeugdspeler ben ik selectielid geworden en nu heb ik al een aantal keer in de basis gestaan.

Debuteren was een heel apart gevoel. Toen ik van de trainer hoorde dat ik tegen Vitesse in de basis zou staan, schrok ik wel even. Maar daarna nam ik me voor om gewoon lekker te gaan voetballen. Ik doe eigenlijk alles op gevoel en dat werkt voor mij heel goed. Ik heb nog wel adviezen gekregen van de oudere jongens. Zij proberen je echt op je gemak te stellen. Daarnaast heb ik veel met Said Boutahar gesproken. Hij is toch mijn maatje en het is voor ons allebei heel snel gegaan. Het is gewoon lekker om met een vriend daarover te kunnen praten.

Een geheim voor het succes van de laatste tijd weet ik niet echt. Wel weet ik dat de mensen in mijn directe omgeving er een grote rol in spelen. Mensen als mijn vader en mijn vrienden. Daaronder neemt mijn begeleider Sietje een belangrijke plek in. Hem heb ik twee jaar terug ontmoet bij zijn neefje Hicham, een jeugdvriend van me. Sietje had zelf veel talent, heeft nog bij SVV gespeeld, maar heeft het door een heupblessure nooit gered. Hij is, net als ik, een echte straatvoetballer. Sietje geeft me tips, en praat daags voor wedstrijden veel met me. Op de dag van de wedstrijd voel ik me daardoor sterk.

Het is nu belangrijk dat ik niet ga zweven. Dit is iets waar ik 13 jaar naartoe heb gewerkt, dus nu mag het niet misgaan. Het zal gedurende fases goed gaan, maar er zullen ook mindere, moeilijke periodes komen. Natuurlijk heb ik dromen, maar ik ben nog hartstikke jong, moet geduld hebben en vooral rustig blijven. Nu sta je in de basis, de volgende wedstrijd sta je er weer naast. Maar op de bank zitten bij Feyenoord vind ik ook heel mooi. Over mijn toekomst denk ik eigenlijk nog niet na. Ik wil gewoon lekker voetballen en me bewijzen bij Feyenoord. Er zijn bovendien nog een hoop dingen die ik kan en moet verbeteren. Maar… ik heb het nu in ieder geval enorm naar mijn zin. Dat is het begin en dan komt de rest vanzelf wel.
www.feyenoord.nl




Games




Vind je deze site leuk? Zet hem dan bij je favorietenKlik hier!

Terug naar boven

laatste update:26 januari 2003




      
Teller:
teller


Wil je ook een eigen homepage? Klik hier!
©: Alle afbeeldingen zijn eigendom van de respectievelijke copyrighthouders.