hey, hallo.
dit is mijn site ik zet hier veel verhalen neer en nog meer. lees en geniet. vind je deze page helemaal te gek? Klik hier! en zet hem bij je favorieten.
heb je nog iets te vragen?
Er is een Nieuw verhaal check it
BB lotte
 ..:::dit ben ik:::..
 ..:::verhalen :::..
..:::belle en haar wereld:::..
..:::caro story:::..
..:::stemmen en links :::..
..:::13 tranen brengen geluk:::..
..:::Veerle, dat ben ik:::..
..::: blinkies :::..
..:::Awards:::..
..:::games:::..
..:::Extra`s:::..
dit ben ik
naam: lotte
Nickname:
sottie
Woonplaats:
voorschoten
Geboortedatum:
2-8-1991
Lengte:
1.74
Kleur ogen:
blauw
Schoenmaat:
42
School/werk:
school VWO TTO
Hobby`s:
jah paardrijden, dansen, computeren, slapen
Broers/zussen:
2 broers
Heb je verkering/een relatie:
neuh
Leukste persoon die je dit jaar hebt leren kennen:
sandra en kirsten T
Wie zou je graag ontmoeten:
jt sean paul orlandobloom
na dit weer terug? 
verhalen.
op deze site komen allemaal verhalen te staan van jonge schrijvers, ik schrijf ook heel veel ik ben op dit moment bezig met een boek te schrijven maar ik schrijf tussendoor ook kleine verhaaltjes, deze verhaaltjes komen hier te staan. heb jij ook een mooi verhaal geschreven of wil je een klein stukje laten zien uit jou boek/verhaal. mail dat dan naar mij!
in het forum kan je elkaar tips geven. veel schrijf plezier en zet em op.
en lees mijn verhalen ook!
Belle en haar wereld
Laten we bij dit verhaal beginnen iemand voor te stellen. Belle, het meisje, het gewonen meisje, maar toch iets anders. Ze heeft blond haar tot haar schouders, maar toch is het iets anders het lijkt soms wel goud haar. Ze heeft een normaal lichaam, maar toch weer wat anders in haar hand palm heeft ze een rare tatoo, een driehoek die niet helemaal af is met een puntje in het midden. Haar ogen zijn het vreemdst, ze lezen de hele tijd iets, ze zien dingen die anderen niet zien, ze zien de pijn van andere mensen ze zien het verleden van andere mensen. Als de persoon waarmee Belle praat gelukkig is worden haar ogen ijs blauw als de persoon ongelukkig of verdrietig is worden ze git zwart. Wisselende stemmingen zijn het ergste voor Belle, dan flikkeren haar ogen en krijgt ze hoofdpijn. Haar hoofd, die speelt ook een grote rol, ze weet alles van anderen wat best wel verwarrend is. Hier begint haar verhaal, haar spannende verhaal wat voor Belle zo lang duurde maar voor ons slechts 5 minuten.
Belle zit in haar huiskamer, ze kijkt naar haar klassenfoto ze staat aan het einde van de bovenste rij naast Roos het populairste meisje van de klas, Roos vindt haar eng. Op de eerste schooldag gebeurde daar de reden van, belle liet toen haar tas vallen midden in de hal, Roos kwam toen aanlopen met haar aanhangsels ze heten tirza en nienke maar het zijn echt roos klonen. Ze zei toen met haar heksenlachje “Ha, jij kan jezelf echt voor schut zetten.” Voordat Belle er erg in had zei ze: “Ik laat mijn broek tenminste niet zakken in de zandbak van de kleuterklas.” Haar aanhangsels schoten in de lach, Roos gaf ze allebei snel een tik en keerde zich toen naar mij, “Hoe weet jij dat?” “ik, uh…. Dat weet toch iedereen.” Toen pakte zij me bij mijn arm en sleurde me in de meisjes wc in. “Dat, is heel lang geleden, ” zei ze, “het is ooit op mijn oude school gebeurd. Hoe weet jij het?” ze liet mij niet eens antwoorden, “er is iets raar met jou en ik zal wel uitvinden wat dat is, ooit.” Toen draaide ze zich om en liep de meisjes wc weer uit ik bleef verslagen achter maar ik ben toch weer naar de hal gegaan om mijn boekentas te halen. Sinds die dag doet Roos stom tegen haar, steeds als ze langs roos loopt geeft ze haar een gemene glimlach.
Belle kijkt nog lang naar de foto, een traan rolt over haar wang. “Belle, ”fluistert een stem, het geluid is zo zacht dat het bijna gedachtes lijken, “belle, draai je eens om.” Zegt de stem weer. Belle vertrouwd niet veel mensen, maar deze stem klinkt zo vertrouwd dat ze zich gelijk omdraait. Ze ziet het doosje van haar over groot oma staan op het tafeltje achter de bank. “Hallo belle.” Hoort ze de stem weer, het lijkt alsof hij uit het doosje komt. Belle is nooit nieuwsgierig geweest, maar nu, nu is alles anders. Ze gaat op haar knieën zitten en doet het doosje open, in het doosje ligt een parel. Het doosje was altijd leeg, hoe kan die parel daar nou in liggen? “Pak de parel maar.” Weer die stem. Belle pakt de parel zonder erbij na te denken. De parel rust in haar handpalm, ze sluit haar vingers er omheen. Op het moment dat haar vingers de parel aanraken, word ze naar achteren getrokken. Het lijkt alsof ze duizend keer in de rondte wordt gedraaid, dan valt ze neer. Ze ligt op iets zachts de scherpe geur van gras prikt in haar neus ze houdt haar ogen dicht. Ze is bang om ze open te doen. “Belle, doe je ogen open en kijk rond.” Belle doet haar ogen open, voor haar staat een prachtige vrouw, ze is in prachtige doeken gewikkeld, ze ziet er zo mooi zo onschuldig uit dat ze straalt. Er is iets vreemdst aan de vrouw, ze lijkt op belle.
“Wees niet bang belle, ik ben jou, jij bent mij. Je bent een van de uitverkorenen, de nieuwe troonopvolgster van mij, voor dit land. Dit is net als de wereld, maar dan toch iets anders. in dit land is alles perfect, er is hier geen kwaad, de kleuren zijn zuiver, en het water is nooit troebel. Jij moet er voor zorgen dat dat zo blijft, breng geen kwaad naar deze wereld en je zal gelukkig zijn. Als je 20 bent dus over 5 jaar kom jij hier te wonen, je ouders worden ingelicht maar de mensen die geen bloedverband met je hebben, daar zul je uit hun geheugen worden gewist, je zal dus niet bestaan voor hun.” Belle siddert bij de gedachte dat niemand haar zal herinneren geen beeld van haar, gewoon compleet niks.
“Breng deze dag vol geluk door, en leer je land kennen, want het is straks van jou.”
Ze heeft de dag echt vol geluk doorgebracht, wat ze die dag voelde kan geen woord, of plaatje beschrijven, haar leven was perfect en het wordt nog beter. Belle een koningin wie had dat ooit gedacht.
maak dit verhaal af en stuur het naar mij, het beste einde zet ik op de website.
caro story
dit verhaal is geschreven door, Lotte Stolk.
het gaat over een meisje met een angst die ze niet begrijpt en nooit zal begrijpen en in dit verhaal ook niet kan worden uitgelegd, ze heeft drie soorten stemmen in haar hoofd, ze heeft hun een lichaam persoonlijkheid en een naam gegeven. nina is een verlegen klein blond meisje en vaak stil. tirza is een brutaal meisje die steeds staat te schreeuwen. lijntje is de perfecte vriendin, je kan met haar van alles bespreken maar toch probeert ze macht over je te krijgen. het meisje waar het hier over gaat heet caro.
caro had heel vroeger al een eigen fantasie wereldje met drie vriendinnen, ze woont in een gezin met alleen maar jongens, niet bepaald leuk voor haar. caro`s moeder had kanker en is overleden toen caro 6 jaar was. caro beschouwde haar moeder als haar enige vriendin en de dood van haar was een grote klap voor haar. veel steun van haar broers kreeg ze niet, zij hadden het te druk met sporten of inbreken op haar kamer. caro ging verder en verder, ze werd een verlegen meisje maar toch had ze veel vriendinnen, echt gelukkig was ze niet, de meisjes die zij als vriendinnen beschauwde waren niet bepaald wat je zegt aardig. in groep 6 werd haar klas een slagveld in haar ogen, er werden kliekjes gevormd en haar vriendinnen groepje ging uit elkaar, caro mocht niet bij het groepje waar haar bestevriendin inzat. die vriendin deed alsof ze er niet was. caro riep de hulp van drie andere vriendinnen die vriendinnen kon niemand van haar afnemen, ze zaten in haar gedachte. ze was gelukkig met ze, de verlegen nina kon je altijd helpen als je het geschreeuw van tirza zat was en lijntje stond altijd voor je klaar. je kon met ze praten over van alles heet maakt niet uit wat, hun allergrootste hobby was wolken-kijken, zoek een donze wolk uit en zoek er een vorm in. de lucht zit vol met wolken dus je kan er best even mee bezig zijn. cora besloot haar vriendinnen ook lichamen te geven, dan kon ze ze ook echt zien wanneer ze met ze praatte. cora was gelukkig in haar hoofd, maar in de buitenwereld werd ze stiller en stiller, zo stil en raar dat haar vriendinnen haar lieten vallen en ze er alleen voor kwam te staan, altans dat leek zo, diep van binnen wat andere niet konden zien was ze vol van vreugde en blijdschap, ze lachte vanbinnen ze was de gelukkigste persoon op aarde.
cora begon zich te hechten aan haar vriendinnen, ze kon niet zonder ze, in de les praatte ze met ze, op het schoolplein dook ze de bosjes in om met ze te praten. een keer hoorde ze ze niet, ze raakte in paniek. ` hebben ze mij in de steek gelaten?` vroeg ze zich af. niemand schonk echt meer aandacht aan caro, ze was het stille rare kind dat toch niets terug zei. caro vond het niet erg.
de gesprekken tussen haar vriendinnen gingen slechter, ze begonnen te schreeuwen dat ze een van hun moesten kiezen. " als je echt populair wilt worden en duizende jongens wilt verslijten moet je naar mij luisteren." zei tirza. " richt je neus in de boeken en wordt het slimste meisje, iedereen zal je waarderen." fluisterde nina ondertussen in haar oor. " word gewaardeerd door je karakter wordt behulpzaam mooi en aardig, word een voorbeel." merkte lijntje op. dit ging zo door, caro kon er niet meer tegen het werd zelfs zo erg dat ze echt begon te schreeuwen dat ze moesten kappen, ze realiseerde nooit dat ze het echt zei. iedereen begon haar nog vreemder te vinden. de psygische gestoorde. caro begon haar nieuwe passie, tekenen en schrijven. ze had al heel vroeg ontdekt dat ze hier goed in was, ze wilde er mee doorgaan, ze tekende haar vriendinnen nog mooier. ze schreef prachtige verhalen, maar niemand kreeg ze ooit te zien. het was eind groep acht, de meester wou met haar praten. " je bent zo stil caro, " zei hij, " is er iets? kan ik je ergens mee helpen. heb je ruzie met je vriendinnen, zeg het maar. je moet iemand in vertrouwen nemen." caro zei niets, ze zweeg, het was niet moeilijk voor haar ze zweeg, dag in dag uit nu dus ook. de meester werd er gek van de strakke niets betekende blik die doodse stilte. waar is het levendige meisje naartoe? waar is caro? de meester wist geen raad, hij werd er gek van. hij begon te schreeuwen. en caro zweeg.
het was dan eindelijk tijd voor de brugklas, op vakantie was het er heftig aan toe gegaan, ze praatte niet meer met haar vriendinnen het was alleen maar schreeuwen. schreeuwen, ze werd er gek van. ze ontmoette in de brugklas twee fantastische vriendinnen, ze had nog nooit zoveel waardering voor zichzelf gevoeld bij die meisjes. haar drie andere vriendinnen bleven schreeuwen, caro probeerde ze weg te stoppen maar werd er shaggi van en deed stom tegen haar vriendinnen. het ging een tijd goed ze kwamen soms terug, caro werd verliefd en ze verdwenen, toen de liefde over ging kwamen ze een voor een terug, caro begon haat te voelen voor de jongen waarop ze zo verliefd was. caro kon er niet meer tegen op een dag flipte ze helemaal, ze werd gek een heeft haar vriendinnen voor ik weet niet wat uitgescholden. ze stortte in elkaar riep om haar moeder, en vertelde het hele verhaal. haar vriendinnen schrokken, ze vonden het zielig. ze hielpen haar, caro werd weer levendig. het ging goed ze gingen weg.
het laatste gesprek: caro zit op haar bed, ze klemt een kussen tussen haar armen. ze kijkt naar de wolken. er komt een herinnering, haar kat likt aan haar hand, maar ze merk het niet. ze is alleen, in haar gedachten verzonken. is dit haar leven? " zo daar ben je dan." ze hoort drie stemmen als een stem, " in je gedachte verzonken, totaal kwetsbaar. we kunnen met je praten. dat werd tijd." " rot toch op" zeg ik, " ik heb jullie niet meer nodig, en dat weten jullie." " domme domme caro, zie je het dan niet, je hebt ons juist nodig." " ik heb betere vriendinnen. ga toch weg." " wij zullen er altijd blijven, want niemand kan ons van je afpakken, wij bestaan slechts alleen voor jou. wij zullen er altijd blijven. " " ach man rot toch op, ga maar naar die jongen waar ik zo verliefd of was." " wij kunnen niet bij je weg. en we kunnen zeker niet naar iemand waar je altijd een zwak voor zult hebben." "wat bedoel je daar mee?" "hij is iemand die ons heeft laten verdwijnen, jij zult hem nodig hebben je kan hem niet haten, snap dat dan." "waar komt die haat die ik voel dan vandaan? vertel me dat dan eens." "van ons natuurlijk. wij haten dat ventje omdat hij jou in beslag nam en wij niet tot je door konden dringen." "maar waarom gaan jullie niet gewoon weg?" "omdat jij ons gecreerd hebt wij zullen nooit weg gaan. waarom wil je ons weg hebben?" "omdat jullie in me kop schreeuwen daar kan ik niet meer tegen, waar zijn onze vroegere gesprekken?" "die krijg je."
ze hebben de hele middag gepraat gekeken gelachen gehuild. wat caro ook in haar hoofd haalt, haar vriendinnen zullen nooit helemaal verdwijnen, ze zitten in haar hart, recht naast haar moeder.
willen jullie even laten weten wat julllie van mijn verhaal vinden, stuur een bericht in het G boek.
stemmen en links
voorstel:
stemmenruilen ik stem op jou page jij op deze page. zo krijg je elke week er weer stemmen bij! stuur mij een e-mail me jou website/homepage erop en ik stem. omdat ik alleen maar in het weekend mag internetten van mijn ouders kan ik dan pas stemmen. maar misschien heb je geluk en ben ik even op de computer en stem ik op jou site. ik wil heel graag in de top 100 help je mij daAarbij?
links homepages:
magicangel.html
britjuh.html
miss_witches.html
links websites:
http://groups.msn.com/misssottie
/darknessjuwles
13 tranen brengen geluk.
dat is de titel van het boek dat ik aan het schrijven ben.
hier komt een klein stukje van het boek, veel plezier! en geef me tips.
kopieer het niet je moet toestemming hebben van mij en de reden zeggen.
Marije, ze kreunt. Er komt een dokter binnen. Achter een grote raam staan de politie mannen, Hetty kijkt bezorgd. Ik sta alleen bij mijn beste vriendin ik voel me niet sterk, ik voel me klein. Ik kijk naar Marije er rolt weel een traan over haar wang. Haar blik houdt me vast. Die blik. Alles wordt zwart voor mijn ogen.
Ik kijk door de spleetjes van mijn ogen. Marijes traan. “M-M-Marije” mompel ik. Alles wordt zwart.
Ik loop. Ik loop. Ik loop langs een helderblauwe rivier. Met dertien bruggen elke brug heeft een naam traan van verdriet, traan van de pijn, traan van verlies, traan van de kou, traan van blijdschap, traan van de angst, traan van winst, traan van haat, traan van ziekte, traan van heimwee, traan van liefde, traan van herinneringen, traan van jouw gevoel. De namen van de dertien tranen. Ik zie een gezicht. Het lijkt op het gezicht van Marije maar ook op die van sammie.
Er rollen tranen over de wangen. Ik tel ze het zijn er dertien. Daarna lacht het gezicht.
Ik zie Marije ze loopt in haar kamer en begint aan haar huiswerk. Ze is uren bezig en vergeet de tijd. Ze schrikt op, beneden slaat een deur dicht. Marije loopt naar beneden daar staat haar vader. Hij kijkt kwaad en stormt op Marije af.
Hij schudt haar door elkaar en gooit haar neer. Hij geeft haar een paar trappen en slaat haar een paar keer. Marije zegt iets, haar vader wordt nog kwader het lijkt wel of er vuur in zijn ogen staat. Hij maakt zij riem los gooit marije op haar buik en slaat haar, hij slaat, hij stopt niet. Hij stopt. Ik zie Marije niet meer. Haar vader gaat naar de keuken en komt terug met een fles drank. Hij gaat de deur uit.
Marije blijft roerloos op de grond liggen. Het beeld vervaagt. Ik zie nu Sammie. Ze zit op haar kamer en huilt. Dan staat ze op en gaat naar beneden. In de woonkamer zit haar vader samen met een andere vrouw en een man. De man haalt iets tevoorschijn. Het is een foto. Er staat een mooie vogel op met allemaal bonte kleuren. En nu nog een foto met een aap erop. Haar vader kijkt er naar en knikt. Dan komt Sammie de kamer binnen ze stormt op de man af en pakt de foto’s af. Haar vader duwt haar weg. En sleurt haar naar haar kamer en sluit haar op. Sammie stort neer op haar bed. Ze loopt naar haar bureau en pakt een bier flesje en een sigaret. Eerst drinkt ze het bier op. Dan begint ze aan de sigaret, ze huilt, ik zie haar gezicht niet meer.
Veerle, dat ben ik.
aan dit verhaaltje ben ik nog bezig, maar ik hoop dat hij het wel waard is.
"If I could turn, turn back the hands of time..." Veerle zit op haar bed, de tijd terug draaien, kon dat maar denk ze. ze luisterd naar haar lievelings liedje, dat doet ze wel vaker, net als denken. ze denkt de hele dag over van alles, ze steld zichzelf vragen. `wie ben ik?``zal ik ooit mijn liefde vinden?``zullen mensen ooit naar mij willen luisteren?`Veerle staat op en zet de cd-speler uit, ze gaat aan haar bureau zitten ze kijkt voor zich uit, haar spiegelbeeld kijkt terug, het kijkt naar het niets. waarom hebben mijn ogen geen uitdrukking? waarom lijkt het alsof ik harteloos ben? ze gaat dichter bij de spiegel zitten en probeert duizenden uitdrukkingen, maar niks verandert er. hoe kan dit? vraagt ze zich af. het lijkt wel of mijn leven niks is, een grote mislukking. misschien is dat ook zo? ja, neem school nou. ik kan daar niet eens mijn mening zeggen of ik heb al bonje met mijn vriendinnen. dat mocht toch? een eigen mening hebben? ik kan het niet meer hebben! "Veerle!" roept een stem. Veerle? dat ben ik. "ja, " antwoord ik, "wat is er?" "je moet naar school, snel anders is kristen al weg." roept mijn moeder van onder de trap. ik pak mijn tas en ren mijn kamer uit "ik kom er aan!" roep ik terwijl ik de trap af ren. op de fiets denk ik er weer over na. zelfmoord? hoe zou mijn begrafenis dan zijn? maar dat kan ik niet meer meemaken. het is ook een stomme gedachten ik heb een perfect leven. ik pieker er de hele tijd over totdat een stem mij uit mijn gedachten rukt. "pas op Veerle." zegt de stem. veerle? dat ben ik. het is mark die mij inhaalt. "ik zie je op school" roept hij mij na. school o, ja hoe kom ik deze dag door?.
ik kan blinkies maken! hier twee voorbeelden wil je er ook een mail dat dan naar mij (vind een email knop)
ik ben nog niet zo goed maar het is wel wat.
Awards.
je kan, als je dat wil een award winnen! je krijgt dan dit plaatje
als award. er staat nu nog wel een link onder van een andere website maar die kan ik ook veranderen als je dat wil.
mail mij gewoon en schrijf daarin het volgende.
naam:
URL:
Waarom?:
gewonnen awards:
/pretnet
veel suc6 en misschien win jij er wel 1.
Games
hier wat geinige spelletjes voor als je je verveelt
|
